Neem eens een woudbad!

lichtinval in bosHet concept van 'medicinale woudbaden' is al eeuwen gekend, vooral in Japan, China en Korea.
Japanners noemen het Shinrin-yoku en het is voor hen zelfs zo belangrijk dat in 1982 het door de overheid officieel erkend werd als een relaxatie- en stress management therapie.
Shinrin-yoku in 't kort is een korte, trage wandeling door een bos of park waarbij je toelaat dat de flora en fauna je lichaam en geest ontspannen.

Iedereen weet dat tijd doorbrengen in de natuur wonderen doet voor je welzijn en gezondheid. Maar ook als we eruit trekken in de natuur kunnen we ons niet ontdoen van onze diepe menselijke drang om er een competitie van te maken: we joggen kilometers lang, sleuren een rugzak mee, maken er met z'n allen een gezellige uitstap van en tateren er dan maar de hele tijd op los.
Maar woudbaden of Shinrin-yoku is wel ietjes anders en zoals veel Japanse concepten moeilijker te omschrijven door te zeggen wat het is, dan wel door te zeggen wat het niet is.
Je wandelt door de natuur maar het is geen natuur- of kruidenwandeling; je zet je zintuigen open voor ervaring maar je focust ze niet op een bepaald onderwerp; je blijft sereen en reflecteert maar het is niet echt een meditatie; je bent actief bezig maar het is geen power walk…

Heb je behoefte om je hektisch bestaan even los te laten, je te herbronnen, creativiteit te herontdekken, je lichamelijk en geestelijk terug op te laden… dan is Shinrin-yoku iets voor jou om te ontdekken.

De wetenschap achter woudbaden

John Muir, één van de eerste en misschien grootste Amerikaanse natuurconservatisten schreef 150 jaar geleden al: “Thousands of tired, nerve-shaken, over-civilized people are beginning to find out that going to the mountains is going home. Wilderness is a necessity.”
En het is niet alleen een intuïtief gevoel hierover, er zijn vele internationale wetenschappelijke studies die aantonen dat een verblijf in de natuur een bijzondere weldadige invloed heeft op onze gezondheid.

De wetenschappelijk bewezen voordelen zijn o.a.: 

  • verhoogde werking van het immuunsysteem
  • verlaagde bloeddruk
  • vermindering van stresshormonen en aggressief gedrag
  • verbetering van de gemoedstoestand
  • betere focus, zelfs bij mensen met aandachtsstoornissen
  • versneld herstel van ziekte
  • verhoogde energie
  • verbeterde slaap

Naast bewezen medische voordelen zijn er ook nog meer spirituele elementen die een positieve invloed hebben op je welzijn en gezondheid:

  • diepere en klaardere intuïtie
  • verhoogde vitaliteit
  • grotere gevoeligheid voor het leven van mens, dier en plant
  • groter gevoel van geluk
  • verdieping van vriendschap met je omgeving

Woudbaden in de praktijk

Alle onderzoeken ten spijt, een eenduidige verklaring hoe de natuur ons beïnvloed is nog niet geformuleerd.
Wat wel duidelijk is dat boswandelingen een sterkere invloed hebben dan bevoorbeeld een tocht langs velden en weien.
Shinrin-yoku probeert een specifieke systematiek te geven zodat je optimaal kunt genieten van een woudbad.

1. Ga op zoek naar een stukje zo ongerept mogelijke natuur, bij voorkeur een (oud) bos of park.
Het hoeft niet een immens bos te zijn maar zorg ervoor dat het toch voldoende complexe structuren heeft en waar er veel interactie is tussen planten, bomen, grassen, insecten en dieren.
Vooral bomen en planten verspreiden verschillende aromatische geuren die ons meest primaire zintuig, de neus, prikkelt; denk maar aan de heerlijk geurende dennenbossen.
Een levendig bos produceert een overvloed aan rustgeven gevende geluiden, klaterend water, fluitende vogels, gezoem van insecten, het geritsel van kleine knaagdieren in de struiken… terwijl de gelaagde structuur van hoge en lage planten met de lichtinval speelt. 

2. Kies een korte, gemakkelijke route en neem je tijd.
Woudbaden is niet gelijk aan joggen of gaan hiken, je neemt een voor jouw kunnen gemakkelijke route van slechts een 3-6 kilometer en doe er een paar uur over.
Wandel zeer rustig en beheerst, het is niet de bedoeling dat je vermoeid en bezweet uit je tocht komt. Relax en vertraag.
Kies een pad dat rustig is, waar voldoende vegetatie is maar dat niet zo dicht begroeid is dat het beangstigend overkomt.
Misschien is het nu de tijd om je schoenen uit te doen en blootsvoets te wandelen.

3. Laat je leiden door het bos en je intuïtie.
Wil je even blijven staan of gaan zitten, doe dit gerust. Stel je zintuigen open voor de ervaring maar doe geen moeite om dingen te ontdekken. Na een tijdje zal je automatisch inzoemen op geluiden, geuren, lichtspelen…
Las pauzes in en doe iets ontspannends; neem gerust een boek mee (papier, liefst geen e-reader), zoek een mooi plekje en zet je neer.
Breng als je wil een lichte snack mee, drink wat groene thee of kokoswater.

4. Adem en geniet.
Gewoon absorbeer de omgeving en laat de natuur haar ding doen.
Forceer niets, laat dingen op je afkomen, ontspan, laat het bos je medicijn zijn.

5. Ga geregeld terug.
Maak er werk van om regelmatig een woudbad te nemen zodat de effecten op je gezondheid versterkt worden.
Het seizoen speelt geen rol, een winterbos is net zo aangenaam als er eentje in de zomer.

 


Met vragen over dit onderwerp kun je steeds terecht op info@midgaardshop.be.
Of wil je shinrin-yoku in het echt ervaren en deelnemen aan een workshop, neem dan gerust contact met Ingeborg Verplancke: https://shinrin-yoku.be/.

9444 Total Views 1 Views Today
2 gedachten over “Neem eens een woudbad!”
  1. Beste,

     

    De term shinrin yoku is begin jaren tachtig bedacht door de Japanse overheid als marketing tool om recreatie in de natuur populairder te maken, het is dus geen eeuwenoude traditie.

    1. Zoals in het artikel vermeld werd de term in 1982 door de overheid officieel erkend als een relaxatie- en stress management therapie; niet zo zeer als marketing tool voor buitenrecreatie maar als antwoord op de explosie van zelfmoorden en depressies te wijten aan de hoge werkdruk en prestatiedrang van de beroepsbevolking.De overheid greep daarom terug naar een eenvoudig en eeuwenoud gebruik namelijk pelgrimages. 
      Japan kende met de komst van het Boeddhisme ook de intrede van pelgrimsroutes, vaak tussen heilige plaatsen en tempels die door afgelegen en ongerepte gebieden liepen – een van de bekendste is de 88 tempel route, een 1400 kilometer lange tocht ontstaan in de 9de eeuw.
      Omwille van de moeilijkheidsgraad van deze wandelingen kon (en kun) je op deze routes geen hoog tempo aanhouden. Uit de pelgrimages is dan bv. ook het meditatief wandelen uit voort gekomen.

      Om praktische redenen werden de wandelingen ingekort maar de setting bleef hetzelfde: traag door een zo ongerept mogelijk natuurgebied wandelen om zo tot bezinning (en ontspanning) te komen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *